Odznaczenie

Jednostka odznaczona w 2000 roku Złotym Znakiem Związku OSP RP


Nawigacja
Strona główna
Artykuły
Historia OSP
Zarząd
Sprzęt
Sztandar jednostki
Strażackie życiorysy
Regulamin OSP
Patron Strażaków
Kategorie news'ów
Statystyki wyjazdów

Galerie
Galeria zdjęć
Wynajem Sali
Nowy samochód
Filmy

Inne
Linki
Kontakt
FAQ
Szukaj

Losowa Fotka
Ankieta
Brak przeprowadzanych ankiet.
Aktualnie online
Gości online: 5

Użytkowników online: 0

Łącznie użytkowników: 51
Najnowszy użytkownik: endriu
Rotator Bannerów
Logowanie
Nazwa użytkownika

Hasło



Nie możesz się zalogować?
Poproś o nowe hasło
5. Antoni BIEROŃSKI

Antoni BierońskiDruh Antoni Bieroński (1919-1999)

47 lat służby w OSP

 

- Wpisany w 2009 roku do „Księgi Zasłużonych dla Ochotniczego Pożarnictwa Powiatu Bielskiego”.

 

 

Druh Antoni Bieroński urodził się 17 listopada 1919 roku w Czechowicach, w powiecie bielskim, w województwie śląskim. Był synem Walentego i Heleny z domu Paszek.

Kontynuując naukę i kończąc gimnazjum im. Mikołaja Kopernika w Bielsku uzyskał wykształcenie średnie ogólne.

W okresie okupacji hitlerowskiej w latach 1940-1945 został wywieziony na przymusowe roboty w głąb Rzeszy Niemieckiej. Po powrocie do kraju, w 1946 roku podejmuje pracę w Urzędzie Pocztowym w Czechowicach-Dziedzicach jako kasjer, a następnie awansowany na rewidenta. W 1962 roku zostaje przeniesiony do Rejonowego Urzędu Pocztowego w Bielsku-Białej, gdzie pełni funkcje przewodniczącego Rady Zakładowej. W Rejonowym Urzędzie Pocztowym w Bielsku-Białej pracował do emerytury,  na którą przeszedł w 1984 roku.

Działalność  w ochotniczym pożarnictwie dh Antoni Bieroński rozpoczął w 1952 roku, wstępując w  szeregi OSP Czechowice na Walnym Zebraniu, na którym zgodnie z dekretem z dnia 31 października 1951 roku weszła w życie nowa ustawa o „Ochronie przeciwpożarowej i jej organizacji”, na mocy której zawieszono w czynnościach Związek Ochotniczych Straży Pożarnych i w miejsce Zarządu OSP  wybrano Komendę Straży, powierzając od razu dh. Antoniemu Bierońskiemu funkcję sekretarza komendy.

Od chwili wprowadzenia w 1952 roku nowej struktury organizacyjnej, stwierdzono stopniowy upadek działalności ochotniczego pożarnictwa. Jednostki OSP były dziesiątkowane, a nawet wiele z nich przestało istnieć na skutek braku ochotników. W tej sytuacji w marcu 1956 roku Komenda Główna Straży Pożarnych wystąpiła do Ministra Spraw Wewnętrznych z wnioskiem o reaktywowanie działalności Związku Ochotniczych Straży Pożarnych. W początkach stycznia 1957 roku zwołano ogólnokrajowy Zjazd Delegatów Pożarnictwa, na którym poinformowano, że Uchwałą Nr 309 Rady Ministrów z dnia 28 grudnia 1956 roku reaktywowano działalność Związku Ochotniczych Straży Pożarnych, nadając mu status Stowarzyszenia Wyższej Użyteczności Publicznej.

W 1957 roku na terenie całego kraju dokonano ponownie reorganizacji w pożarnictwie, wzorując się częściowo na działalności Związku z lat międzywojennych. W OSP Czechowice, na Walnym Zebraniu w początkach 1957 roku, zatwierdzono plan reorganizacji, rozwiązano komendę straży i wybrano nowy Zarząd OSP, którego Prezesem został dotychczasowy sekretarz Komendy dh Antoni Bieroński, który prezesował czechowickiej jednostce OSP przez 37 lat do Walnego Zebrania w 1996 roku, na którym, w związku ze złym stanem zdrowia, zakończył czynną działalność pożarniczą. W uznaniu jego zasług w 47 letniej działalności Walne Zebranie nadało mu Godność Członka Honorowego OSP Czechowice.

Powierzając dh. Antoniemu Bierońskiemu funkcję  prezesa, Walne Zebranie upoważniono go również do załatwianie wszelkich formalności związanych z budową nowej strażnicy, której prace wstępne jak lokalizację, zlecenie dokumentacji techniczno-roboczej łącznie z tymczasowym zezwoleniem rozpoczęła komenda straży. Po  skompletowaniu potrzebnej dokumentacji, pod koniec 1958 roku, otrzymano z Powiatowej Rady Narodowej w Bielsku-Białej zezwolenie na rozpoczęcie budowy. Ponieważ w tym okresie weszły w życie nowe przepisy „Prawa budowlanego”, z którego wynikało iż zezwolenie na budowę tego rodzaju obiektów musi być dodatkowo zatwierdzone przez Wojewódzką Radę Narodową, dlatego od tego momentu zaczęły się trudności i niepowodzenia budowy strażnicy w OSP Czechowice. Dopiero w 1974 roku, po trzykrotnym przystępowaniu do budowy, OSP Czechowice otrzymała upragnioną strażnicę,

Po raz pierwszy.

Początkiem 1959 roku, po upływie 14 dni od złożenia dokumentacji,  dh Bieroński zgłosił się w Wojewódzkiej Radzie  Narodowej w Katowicach po odbiór zezwolenia. Niestety, zamiast zezwolenia, od kierownika Wydziału Architektury otrzymał odpowiedź - cyt. ”Pan jest chyba przy niezdrowych zmysłach. To krzesło na którym Pan siedzi jest jeszcze ciepłe, bo na nim siedziała delegacja Ochotniczej Straży Pożarnej z Czechowic, przedstawiając kompletną dokumentację i oświadczyła że strażnica OSP w Czechowicach-Dziedzicach jest już w zaawansowanej budowie i nie ma najmniejszej potrzeby na terenie miasta budowy drugiej, więc zezwolenia na budowę drugiej strażnicy Pan nie otrzyma”. - koniec cyt. Dh Bieroński (jak poinformował) „Osłupiał”, ale chciał wyjaśnić że to jakieś nieporozumienie, lecz do słowa nie został dopuszczony. Wyszedł podenerwowany i zniechęcony. Pomimo wielokrotnych starań, zezwolenia na tą budowę nie otrzymano. Poniesione koszty kilkadziesiąt tysięcy złotych spisano na straty, a przekazaną parcelę pod budowę strażnicy, miasto przeznaczyło pod budowę osiedla mieszkaniowego. Później okazało się, że była to delegacja sąsiedniej jednostki OSP Dziedzice, która w 1958 roku rozpoczęła budowę swojej strażnicy. Szczegóły tego faktu pozostawiamy bez komentarza.

Po raz drugi.

Po kilku latach budowa strażnicy w OSP Czechowice stała się koniecznością nie cierpiącą zwłoki. Dh Bieroński,  pełniąc już funkcje wiceprezesa Zarządu Powiatowego w Bielsku-Białej i spotykając się na zebraniach z Komendantem Wojewódzkim Straży Pożarnych w Katowicach - byłym Komendantem Powiatowym Straży Pożarnych w Bielsku –Białej płk. poż. Stanisławem  Komorowskim, który dokładnie znał sprawę i potrzebę budowy strażnicy w OSP Czechowice, zaprosił go przed końcem 1967 roku na zebranie Zarządu OSP. Po rzeczowej dyskusji Komendant Komorowski zabierając głos powiedział - cyt. „Ja Wam pomogę, ale musicie zrezygnować ze strażnicy wolnostojącej i wyrazić zgodę na obiekt dobudowany do budującej się strażnicy Zawodowej Zakładowej Straży Pożarnej Rafinerii Nafty” - koniec cytatu. Chociaż ambicją było posiadać własny obiekt, Zarząd OSP propozycję przyjął jednogłośnie. Natychmiast zlecono skorygowanie dokumentacji budowy strażnicy w Rafinerii Nafty i po kilku miesiącach w Czechowicach-Dziedzicach przy ul. Barlickiego wraz z murami i kosztami strażnicy zawodowej straży - rosły mury strażnicy OSP Czechowice, której to wszystkie formalności związane z budową załatwiał po raz drugi dh  Antoni Bieroński. Uroczyste przekazanie strażnicy jednostce OSP Czechowice odbyło się 20 lipca 1969 roku.

Po raz trzeci.

Trzecią budowę strażnicy dla OSP Czechowice „zrządził sam los”. Po tragicznym w skutkach

pożarze Rafinerii Nafty w czerwcu 1971 roku, w ramach odbudowy zniszczeń i w celu poprawy bezpieczeństwa pożarowego zakładu,  przystąpiono do rozbudowy rafineryjnej strażnicy. Decyzją władz nadrzędnych, Dyrekcja Rafinerii Nafty wykupiła dobudowaną część strażnicy przeznaczoną dla OSP. W tej sytuacji  Zarząd OSP Czechowice po raz trzeci przystąpił do budowy strażnicy. Powołano Społeczny Komitet Budowy Strażnicy dla OSP Czechowice. Przewodniczącym tego komitetu wybrany został dh  Antoni Bieroński. Budowa realizowana była zgodnie z ówczesnymi przepisami, systemem gospodarczym w ramach czynu społecznego w wysokości 30% i 70% dotacji państwa. Już w IV kwartale 1971 roku wykupiono i uzbrojono parcelę o pow. 1 ha oraz opracowano potrzebną dokumentację techniczną. W maju 1972 roku rozpoczęto budowę i po dwuletnim cyklu budowy 20 października 1974 roku Społeczny Komitet przekazał Jednostce OSP Czechowice

nowoczesny obiekt strażnicy.

Uchwałą  walnego  zebrania członków OSP Czechowice z dnia 13 marca 1076 roku powołano Społeczny Komitet Budowy Domu Strażaka OSP Czechowice w dzielnicy Czechowice Lipowiec - siedziby Oddziału II, powierzając przewodnictwo ponownie dh. Antoniemu Bierońskiemu. Jeszcze w I półroczu 1976 roku zakupiono i uzbrojono  parcelę, opracowano dokumentację techniczną i  we wrześniu 1976 roku rozpoczęto budowę tym samym systemem co strażnicę przy ul. Barlickiego. W dniu 5 czerwca 1983 roku Społeczny Komitet przekazał jednostce OSP Czechowice Dom Strażaka w Czechowicach-Dziedzicach przy ul. Zamkowej. Mimo niepowodzeń i  „złośliwości losu”, w okresie 25-letniej swojej prezesury, ogromnym zaangażowaniem doprowadził do wybudowania w OSP Czechowice dwóch nowoczesnych strażnic, na jednohektarowych parcelach.

Był przewodniczącym komitetu organizacyjnego i współorganizatorem uroczystości jubileuszowych 85-lecia działalności OSP Czechowice we wrześniu 1985 roku.

Oprócz działalności w OSP Czechowice dh. Antoniemu Bierońskiemu powierzano odpowiedzialne funkcje we władzach wyższych szczebli Związku OSP. W latach 1979-1991 pełnił funkcję prezesa Zarządu Oddziału Miejsko-Gminnego ZOSP RP w Czechowicach-Dziedzicach. Był wnioskodawcą i założycielem powołanego przy tym zarządzie Klubu Honorowych Dawców Krwi.

W 1961 roku Powiatowy Zjazd Związku OSP w Bielsku-Białej wybrał go również wiceprezesem Zarządu Powiatowego. Funkcje tę pełnił do 1975 roku, tj. roku w którym dokonano zmian w podziale administracyjnym Państwa. W 1996 roku, z uwagi na stan zdrowia, przeszedł w stan spoczynku.

 

Przebieg  służby  w  pożarnictwie:
1952-1956   - sekretarz komendy straży

1957-1996   - prezes Zarządu OSP Czechowice 
1997-1999   - prezes honorowy OSP Czechowice 
1966-1975   - wiceprezes Zarządu Powiatowego ZOSP w Bielsku-Białej      

1979-1991   - prezes Zarządu Miejsko-Gminnego ZOSP w Czechowicach-Dziedzicach
1986-1991   - członek sądu honorowego Zarządu Wojewódzkiego ZOSP w Katowicach
  

Za swą aktywną działalność odznaczony m.in.:

  -Brązowy Krzyż Zasługi

  -Srebrny Krzyż Zasługi

  -Złoty Krzyż Zasługi

  -Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski

  -Brązowy Medal Obronności Kraju

  -Brązowy Medal „Za zasługi dla pożarnictwa”

  -Srebrny Medal „Za zasługi dla pożarnictwa”

  -Złoty Medal „Za zasługi dla pożarnictwa”

  -Złoty Znak Związku OSP RP

 

Z inicjatywy Komisji Historycznej przy Zarządzie Oddziału Powiatowego ZOSP RP w Bielsku-Białej w 2009 roku został wpisany do „Księgi Zasłużonych dla Ochotniczego Pożarnictwa Powiatu Bielskiego”.

 

W 1999 roku, w wieku 80 lat, odszedł z szeregów pożarnictwa na zawsze, po 47 latach działalności. Zmarł 22 czerwca 1999 roku. Spoczywa na cmentarzu parafialnym kościoła pw św. Katarzyny w Czechowicach-Dziedzicach.