Odznaczenie

Jednostka odznaczona w 2000 roku Złotym Znakiem Związku OSP RP


Nawigacja
Strona główna
Artykuły
Historia OSP
Zarząd
Sprzęt
Sztandar jednostki
Strażackie życiorysy
Regulamin OSP
Patron Strażaków
Kategorie news'ów
Statystyki wyjazdów

Galerie
Galeria zdjęć
Wynajem Sali
Nowy samochód
Filmy

Inne
Linki
Kontakt
FAQ
Szukaj

Losowa Fotka
Ankieta
Brak przeprowadzanych ankiet.
Aktualnie online
Gości online: 6

Użytkowników online: 0

Łącznie użytkowników: 51
Najnowszy użytkownik: endriu
Rotator Bannerów
Logowanie
Nazwa użytkownika

Hasło



Nie możesz się zalogować?
Poproś o nowe hasło
6. płk. poż. Julian POLAK

płk. poż. Julian Polakpłk poż. Julian Polak (1922-2006)

59 lat służby w pożarnictwie

 

- Wpisany w 2009 roku do „Księgi Zasłużonych dla Ochotniczego Pożarnictwa Powiatu Bielskiego”.

- Wpisany w 2013 roku do „Księgi Wyróżnionych Najwyższymi Odznaczeniami Związku OSP RP”.

 

 

Julian Polak, syn Józefa i Anny urodził się 8 września 1922 roku w miejscowości Harmęże k. Oświęcimia. Posiadał wykształcenie wyższe. W 1967 roku ukończył Szkołę Oficerów Pożarnictwa. Następnie w 1976 roku ukończył Wyższą Oficerską Szkołę Pożarnictwa w Warszawie.

Humanitarną służbę innym rozpoczął w młodzieńczym wieku w Związku Harcerstwa Polskiego.

W czasie okupacji hitlerowskiej był aktywnym działaczem podziemia polskiego w szeregach AK (Armii Krajowej). Ukrywał się z całą rodziną, którą jednocześnie sam utrzymywał. Ukrywał się także jego ojciec Józef Polak, uczestnik trzech powstań śląskich. Przez cały ten okres, ojciec działał w konspiracyjnym podziemiu w szeregach Armii Krajowej. W podziemiu pełnił obowiązki dowódcy kompanii ZWZ, szefa wywiadu, dowódcy podgrupy dywersyjno-sabotażowej w oddziale AK „Sosienki” pod dowództwem mjr Jana Wawrzyczka, pseudonim „Danut”, która działała w okolicach Oświęcimia.

Druh Julian Polak, po wojnie, w marcu 1945 roku został wcielony do zasadniczej służby wojskowej w jednostce WOP Wojsk Ochrony Pogranicza. W wojsku został aresztowany. W czasie przesłuchań był bity i poddawanym torturom. Urząd Bezpieczeństwa domagał się, aby zdradził miejsce ukrywania się jego ojca Józefa Polaka, byłego uczestnika trzech powstań śląskich i bojownika o polskość w latach okupacji hitlerowskiej.

Pracę zawodową rozpoczął w 1947 roku na stanowisku strażaka w Zawodowej Zakładowej Straży Pożarnej Kopalni Węgla Kamiennego „Victoria” w Wałbrzychu. Niespełna dwa lata później został jej komendantem. Od tego czasu datuje się jego „zawodowa komendancka droga” w ochronie przeciwpożarowej. Przebieg służby był następujący:

- 05.1947 -12.1953r. praca w Zakładowej Zawodowej Straży Pożarnej „Victoria” w Wałbrzychu, w tym od 1949 roku na stanowisku jej komendanta,

- 01.1954 -10.1961r. Komendant Zakładowej Zawodowej Straży Pożarnej w Rafinerii Nafty „Trzebinia” w Trzebini,

- 11.1963 - 03.1969 r. Komendant Zakładowej Straży Pożarnej w Rafinerii Nafty „Czechowice” w Czechowicach-Dziedzicach,

- 04.1969 - 07.1975 r. Komendant Zakładowej Zawodowej Straży
Pożarnej w Cieszyńskiej Fabryce Farb i Lakierów w Marklowicach k. Cieszyna,

- 08.1975 -01.1991 r. Komendant Zakładowej Zawodowej Straży Pożarnej w Rafinerii Nafty „Czechowice” w Czechowicach-Dziedzicach.

Z dniem 1 lutego 1991 roku przeszedł na emeryturę.
 

Pełniąc służbę w resortowej ochronie przeciwpożarowej utrzymywał stały kontakt z ochotniczymi strażami pożarniczymi przekazując swą wiedzę młodszemu pokoleniu podczas ćwiczeń i szkoleń. Dał się poznać jako wspaniały dowódca, wyrozumiały wychowawca młodego pokolenia oraz serdeczny kolega i wielki przyjaciel, szczególnie strażaków niezależnie od stopnia, wieku i pełnionych funkcji.

Nieocenione zasługi położył we współpracy z ochotniczym pożarnictwem szczególnie na terenie Czechowie-Dziedzic, gdzie będąc przez 22 lata i 8 miesięcy Komendantem straży pożarnej w Rafinerii Nafty służył wszechstronną pomocą miejscowym jednostkom Ochotniczych Straży Pożarnych. Między innymi prowadzona przez niego Zawodowa Straż Pożarna przekazywała strażom ochotniczym nieodpłatnie różnego rodzaju sprzęt pożarniczy, jak również świadczyła usługi w zakresie jego napraw w zakładowych warsztatach remontowych. Udzielał On również pomocy w przeszkoleniu strażaków oraz organizowaniu zawodów sportowo- pożarniczych.

Z jego inicjatywy Rafineria Nafty objęła patronat nad orkiestrą dętą Ochotniczej Straży Pożarnej w Ligocie, zapewniając jej umundurowanie, zakup brakujących instrumentów muzycznych, środki transportu dla orkiestry na różnego rodzaju wyjazdy, płace kapelmistrza oraz wiele innych usług. W 1983 roku nadano mu tytuł „Zasłużony dla Ochrony Przeciwpożarowej”.

 

Za wzorową pracę i zaangażowanie społeczne otrzymał między innymi następujące ważniejsze odznaczenia i wyróżnienia:

  - Medal Zwycięstwa i Wolności                                                      - 1945 r.
  - Odznaka Grunwaldzka                                                               - 1946 r.

  - Złota Odznaka „Zasłużony w rozwoju województwa katowickiego” - 1964 r.

  - Złoty medal „Za zasługi dla pożarnictwa”                                     - 1966 r.

  - Brązowy medal „Za Zasługi dla Obronności Kraju”                        - 1968 r.

  - Złoty Krzyż Zasługi                                                                    - 1971 r.

  - Krzyż Zasługi dla ZHP                                                                - 1975 r.

  - Krzyż Kawalerski orderu Odrodzenia Polski                                  - 1978 r.

  - Złoty Znak Związku OSP RP                                                        - 1985 r.

  

Zmarł 11 grudnia 2006 roku w Czechowicach-Dziedzicach. Liczne delegacje jednostek OSP z pocztami sztandarowymi oraz rzesze kolegów i znajomych odprowadziły go na cmentarz komunalny w Czechowicach-Dziedzicach, gdzie został pochowany.

 

Z inicjatywy Komisji Historycznej przy Zarządzie Oddziału Powiatowego ZOSP RP w Bielsku-Białej w 2009 roku został wpisany do „Księgi Zasłużonych dla Ochotniczego Pożarnictwa Powiatu Bielskiego”, a w 2012 roku został nominowany do „Księgi Wyróżnionych Najwyższymi Odznaczeniami Związku OSP RP”.
Uchwałą Zarządu Oddziału Powiatowego ZOSP RP w Bielsku-Białej z dnia 12.12.2013 roku dh Julian Polak został wpisany do „Księgi Wyróżnionych Najwyższymi Odznaczeniami Związku OSP RP”. Wypis odebrał, na uroczystym posiedzeniu wyjazdowym Powiatowej Komisji Historycznej Związku OSP RP w dniu 9 stycznia 2014 roku w OSP Janowice, syn pan Włodzimierz Polak.